Utku Özdemir
Utku ÖZDEMİR
8 Nisan 2004 günlerden perşembeydi.
Sabah uyandığımda canım çok sıkılıyordu, kolay değil onca zaman içerde bir başına yaşamak. Daha dünyaya gelmek için 23 gün vardı. Dışarıda da ilkbahar, gel de sabret dünyaya adım atmamak için.
Bir kaç saat oyalandım ama daha fazla dayanamadım ve saat 13:24 de attım kendimi dışarı.
İstanbul Fatih' de 29 Mayıs Hastanesi'ndeki doktor ve hemşireleri gördüm ilk olarak. Babam dışarıda sabırsızlıkla bekliyormuş. Geldiğimi haber vermek için adettendir diye bende ağladım, yoksa bana yakışmaz ağlamak.
Bebek olmak zor iş, ağlamadan meme bile vermiyorlar.

Az kaldı konuşmayı öğrenmeme, ondan sonra çekecekleri var benden.